Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Στο Νεολιθικό Διμήνι...


Σήμερα, Τρίτη 8/5/2012, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ΄ τάξης του 5ου και 11ου Δημοτικών Σχολείων Ν. Ιωνίας Βόλου επισκέφτηκαν το Νεολιθικό Διμήνι.



«Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς οικισμούς της Ελλάδας της Νεότερης Νεολιθικής περιόδου. Μαζί με το Σέσκλο προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την αρχιτεκτονική και οικονομική οργάνωση των προϊστορικών οικισμών.
Η πρώτη εγκατάσταση στο λόφο χρονολογείται στο τέλος της 5ης χιλιετίας π.Χ., στη Νεότερη Νεολιθική περίοδο. Ήταν μία οργανωμένη κοινότητα 200-300 κατοίκων, που ζούσαν σε 30-40 σπίτια και ασχολούνταν κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, αλλά και με την αλιεία, λόγω της μικρής απόστασης από τη θάλασσα. Το Διμήνι ξεχωρίζει από τους άλλους νεολιθικούς οικισμούς γιατί παρουσιάζει ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό στοιχείο, τους έξι λιθόκτιστους περιβόλους, που είχαν χτιστεί γύρω από τον οικισμό κατά ζεύγη, με σκοπό πιθανότατα να στηρίζουν το έδαφος και να ορίζουν το χώρο. Ανάμεσά τους ήταν κτισμένα τα σπίτια, ενώ στο κέντρο βρισκόταν μία ευρύχωρη αυλή. Η κεραμική, που βρέθηκε στον οικισμό, γνωστή ως κεραμική «Διμηνίου», χαρακτηρίζεται από αγγεία με σκούρα διακόσμηση από γεωμετρικά μοτίβα, που καλύπτει όλη την ανοιχτόχρωμη επιφάνειά τους. Βρέθηκε, επίσης, μεγάλος αριθμός εργαλείων από οψιανό, πυριτόλιθο, πέτρα και οστό, ειδώλια και κοσμήματα. Οι ταφικές συνήθειες των κατοίκων δεν είναι γνωστές. Μέσα στον οικισμό βρέθηκαν λίγες ταφές μικρών παιδιών τοποθετημένες σε αγγεία.
Η κατοίκηση συνεχίστηκε στο Διμήνι και κατά την Εποχή του Χαλκού, αλλά μεταφέρθηκε στην πεδινή περιοχή πιο νότια και ανατολικά του λόφου. Δεν γνωρίζουμε ποια ήταν η έκταση του οικισμού ούτε αν υπήρξε διακοπή στην κατοίκηση μέχρι τη μυκηναϊκή εποχή. Στη Μέση Εποχή του Χαλκού ο λόφος χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο, από το οποίο έχουν αποκαλυφθεί 16 κιβωτιόσχημοι τάφοι.
Στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, στην πεδιάδα προς τη θάλασσα νοτιοανατολικά του λόφου αναπτύχθηκε ανακτορικό κέντρο και σημαντικός οικισμός, που ίσως ταυτίζεται με τη μυκηναϊκή Ιωλκό, την πόλη από όπου ξεκίνησε η μυθική Αργοναυτική εκστρατεία
».
                                                                                                                                Δρ Β. Αδρύμη - Σισμάνη, αρχαιολόγος



Στη συνέχεια τα παιδιά του 5ου πήγαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου, ενώ του 11ου στην παραλία του Βόλου, μιας και πριν από λίγο καιρό είχαν πραγματοποιήσει εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο Μουσείο.
Στην παραλία είδαν την ανακατασκευασμένη Αργώ, κτήρια ξεχωριστά (Τράπεζα της Ελλάδος, Αχίλλειο, Πανεπιστήμιο-κτήριο Παπαστράτου). Στο τέλος έπαιξαν στην παιδική χαρά του πάρκου του Αγίου Κωνσταντίνου.





Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ "ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ"

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Εδώ και λίγες μέρες συνεργεία του Τομέα Καθαριότητας του δήμου Βόλου και μετά από σχετική μελέτη και εκπόνηση εργασιακού σχεδιασμού από το Πανεπιστήμιο Γεωπονίας της Θεσσαλίας , που εδρεύει στην περιοχή της Ν. Ιωνίας (στο δρόμο προς Φυτόκο), προέβησαν στη διαδικασία εμπλουτισμού με δεντροφύτευση και δημιουργίας λόφων πρασίνου στην τεράστια αυλή των 1ου και 2ου δημοτικών σχολείων της Ν. Ιωνίας.

Μαθητές και δάσκαλοι, όπως είναι φυσικό, αγκαλιάσαμε αυτή την οικολογική και αισθητική παρέμβαση και ανέλαβε κάθε τάξη να 'υιοθετήσει' κάποια δεντράκια με την ευθύνη και την υποχρέωση να τα ποτίζει και να τα συντηρεί.

Έτσι κι εμείς , η Γ2 τάξη του 2ου Δ. Σχολείου, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπέρα. Αφού χωρίστηκαν τα παιδιά σε ομάδες των 7 ατόμων 'βάφτισαν' τους τρεις καλούς μας φίλους-τα δεντράκια-με ονόματα από την Μυθολογία (Αχιλλέας, Αφροδίτη, Οδυσσέας) και ανέλαβαν να τα ποτίζουν συχνά , για να τα βλέπουν μέρα με τη μέρα να μεγαλώνουν και να τους προσφέρουν τη μοναδική τους ομορφιά και τον απέριττο ίσκιο τους, όπου θα φιλοξενούνται και θα παίζουν.



 Σήμερα μάλιστα έφερε ο κάθε μαθητής και μαθήτρια γλαστράκια με φυτά, όπως πανσέδες, φλόγες, μπιτούγιες, έρωτες και τα φυτέψαμε με τα σκεπαρνικά μας γύρω γύρω απ' τα δεντράκια, στα παρτέρια. Ήταν μια μοναδική εμπειρία. Απολαύσαμε τη στιγμή, ξεφύγαμε για λίγο απ' τη σχολαστική καθημερινότητα και το κυριότερο , χαρήκαμε και βγάλαμε και τις φωτογραφίες μας στο νέο πια πράσινο χώρο το γεμάτο από φλαμουριές , φτελιές , πλατάνια και σφεντάμια.

Έπειτα χρησιμοποιήσαμε σακούλες μιας χρήσης , καθαρίσαμε την αυλή κι ομόρφυνε ο χώρος μας ακόμη περισσότερο. Είναι μοναδικές οι εικόνες των παιδιών, που ποτίζουν με τα μπουκαλάκια τους τα φυτά του σχολείου, που κάθονται και συζητούν για τα μπουμπούκια και τα άνθη που ξεπροβάλλουν, που παρατηρούν τα μικρότερα παιδιά και τα νουθετούν να μην τραβάνε τα δεντράκια τους και το κυριότερο έχουν να ασχολούνται με συνείδηση πλέον με κάτι πολύτιμο, την προστασία της φύσης.


Στον αντίποδα του"πράσσειν άλογα" κάποιων μεγάλων, που όλο τάζουν και τίποτε δεν κάνουν, εμείς καταφέρνουμε να περάσουμε το δικό μας οικολογικό μήνυμα και είμαστε περήφανοι γι' αυτό. Εμείς βάζουμε το δικό μας στοίχημα να προστατεύσουμε αυτό το χώρο με κάθε τρόπο. Θέλουμε όμως συμπαραστάτες το δήμο και τους κατοίκους της περιοχής στη συντήρηση και φύλαξή του. Θα τους έχουμε στο πλάι μας;